|
|
Ceny podane przy niektórych odbiornikach są ówczesnymi cenami producenta.
|
|
Pierwsze, najprostsze konstrukcje odbiorników radiowych. Radio kryształkowe typu szpulowego z dostawionym kondensatorem powietrznym. Produkt fabryczny, firma nieustalona, najprawdopodobniej polska. Tego typu modele były wytwarzane od początku istnienia nasłuchów sygnałów radiowych. schematy od odbiorników detektorowych oprawki detektorowe |
||||
|
|
Odbiornik detektorowy produkcji polskiej, prawdopodobnie firmy PTT (Poznańskie Towarzystwo Telefonów) około 1925-26 roku. Radio posiada charakterystyczne rozwiązania techniczne dla wczesnych konstrukcji detektorów: duża skrzynka drewniana pokryta tworzywem (trolitem - twarda, prasowana guma barwiona na czarno), zewnętrzna, sześciokątna cewka wymienna do zmiany zakresu fal, otwarta oprawa kryształka typu żuraw. |
||||
|
|
Jednolampowy odbiornik typu Manczarskiego wyprodukowany w 1925 roku przez PZR (Polskie Zakłady Radjotechniczne) w Warszawie. Bardzo udana , oryginalna, polska konstrukcja prof. Manczarskiego. Dostrajanie do stacji za pomocą anteny oraz płaskich cewek wynalazku autora konstrukcji. Atutem tego radia była wyjątkowo niska cena przy niezłych parametrach odbioru. Cena 65 zł. |
||||
| książka ( 2,07 MB) | |||||
|
|
Odbiornik Polskiego Towarzystwa Radjotechnicznego - Warszawa produkowany w latach 1925-26 typ 4LB/C. Czterolampowy odbiornik reakcyjny tzw. autodyna z dwustopniowym wzmacniaczem oporowym oraz stałą cewką. Zakres fal od 200 - 2000m, zmianę fal uzyskiwano za pomocą sześciopozycyjnego przełącznika. Cena 346,80 zł , ( bez lamp) Lampy: A425, A425, A425, B406
|
||||
|
|
Odbiornik Polskiego Towarzystwa Radjotechnicznego - Warszawa, produkowany w latach 1925-1926 typ 5LB/2. Pięciolampowy odbiornik reakcyjny typu rezonansowego. Były składane indywidualnie, od początku do końca przez jednego inżyniera. Nowoczesnym rozwiązaniem było osadzenie elementów w gniazdach w taki sposób, aby można było bez użycia lutownicy wymienić uszkodzony podzespół. Zasięg obejmował całą Europę. PTR był pierwszą fabryką, zorganizowaną przez polskich inżynierów, specjalistów produkujących na rzecz wojska budujących również cywilny sprzęt radiowy w Polsce. Lampy: RM, DE4, SRM x 3
|
|
|||
|
|
Popularny odbiornik radiowy produkowany przez Polskie Towarzystwo Radjotechniczne (PTR) - model 3LE (1926-28.). Trzylampowy odbiornik reakcyjny wyprodukowany przy wykorzystaniu patentów zakupionych w zakładach Marconi. Autodyna z dwustopniowym wzmacniaczem pojemnościowo-oporowym. Zakres fal od 200 -2000 m Cena ~204 zł. (bez lamp). Lampy SRM, SRM, PRM lub DE4 (produkowane przez PTR) |
||||
|
|
Czterolampowy odbiornik reakcyjny.
Model 4LE. Produkowany
przez Polskie Towarzystwo Radjotechniczne
(PTR) w latach 1926-28. Po przejęciu zakładów Cena 317 zł. (bez lamp). Lampy A425, RM, RM, DE4 lub A425, A425, A425, B406. Komplet lamp 78,50 zł. |
||||
|
|
Odbiornik kryształkowy model D-1 sprzedawany przez Polskie Zakłady Marconi. Na rynku polskim ukazał się w 1928 roku. Był to jedyny odbiornik kryształkowy w dystrybucji Polskich Zakładów Marconi. TypD1/A - zakres 220 - 600 m. TypD1/B - zakres 900 - 2000 m. Cena 24 zł. (bez detektora, anteny i słuchawek) Jak zapewniał producent: ........"Powyższy aparat przyjmuje się z powrotem w pełnej wartości przy ewentualnej zamianie aparatu na system lampowy (Marconiego).".......
|
|
|||
|
|
Polskie Zakłady Marconi. Model 3 LE/2.
Produkowany od 1928 do 1930 roku. Ten sam typ był wcześniej produkowany
(od 1926 roku) w Polskim Towarzystwie Radjotechnicznym. (PTR) Typ 3LE/1 - bat. Cena 210 zł. komplet Lampy: DE2HF, DE2LF, B205 Typ 3/LE/2 -bat.. Cena 210 zł. (bez lamp) zł. Lampy A425, A425, B406 Typ 3/LE/AC -220V. Cena 240 zł. (bez lamp). Lampy E415, E430, B443 Przykładowy koszt całkowity odbiornika 3/LE/2 - aparat 210zł +bat, akumulator, antena, wtyczki ~ 91 zł + lampy kpl. - 60 zł = ~361 zł Polskie Zakłady Marconi powstały w połowie maja 1928 roku po przejęciu Polskiego Towarzystwa Radjotechnicznego (PTR) - pierwszej firmy radiotechnicznej na ziemiach polskich, produkującej cywilny sprzęt radiowy (obok wojskowego).
|
|
|||
|
|
Polskie
Zakłady Marconi. Model 3 LE/III. Produkowany od 1928 do 1931 roku. Ten sam
typ był wcześniej produkowany (od 1927 roku) w Polskim Towarzystwie Radjotechnicznym.
|
||||
|
|
Odbiornik EKRADYNA - wdrażany do produkcji na początku 1928 roku w Polskim Towarzystwie Radjotechnicznym przy wykorzystaniu patentów zakupionych w zakładach Marconi. Po przejęciu PTR przez firmę Marconi produkowany do około1930 roku. 5-cio lampowy, trzyzakresowy, od 20 - 2000 m. Wyprowadzone gniazdo gramofonowe. Cena 1100 zł. ( bez lamp). Lampy 2xS625, A630, A609, B443. Aparat z pełnym wyposażeniem gotowy do pracy, razem z lampami, bateriami i anteną - 1487,55 zł |
||||
|
|
Przenośny,
walizkowy odbiornik ośmiolampowy firmy STERO-RADIO z
Warszawy
wyprodukowany w 1927 roku. Był protoplastą na rynku polskim odbiorników
turystycznych (przenośnych). |
||||
![]() |
Radiopol - Bielsko - Wytwórnia Aparatów Radiotechnicznych Alscher i Zipser. Typ A2S. Oferowany do sprzedaży około 1928 roku. Odbiornik bateryjny, czterolampowy, reakcyjny, dwuzakresowy. Wymagał dostawianego głośnika. Odbiornik importowany i być może również montowany w firmie Radiopol, z wykorzystaniem podzespołów austriackiej firmy Horny (Hornyphon) Wien - model Neutrovox A2S. Odbiornik jest typowym przykładem wczesnego rozwoju firm radiotechnicznych działających w Polsce. W początkowym okresie firmy sprowadzały podzespoły radiowe renomowanych firm europejskich, zajmując się głównie ich odsprzedażą na lokalnych rynkach. Z czasem, niektóre sklepy radiotechniczne na zapleczach organizowały montownie gotowych odbiorników, oferując je pod swoimi markami. Tak powstały m.in. duże firmy Natawis - Warszawa, i Towarzystwo Radiotechniczne Elektrit z Wilna. |
||||
|
|
Philradio Kraków. Odbiornik reakcyjny, trzylampowy, jednoobwodowy wyprodukowany na przełomie lat 20-tych i 30-tych. Obudowa wykonana z mahoniu, z płytą czołową z arbolitu. Firma Philradio specjalizowała się w hurtowej dystrybucji sprzętu i podzespołów radiowych producentów zagranicznych. Składała również gotowe odbiorniki. Odbiornik wymagał dostawianego głośnika. Obok odbiornika głośnik membranowy, model Baltic niemieckiej firmy Tefag. |
||||
|
|
Pięciolampowy
odbiornik reakcyjny typu NV-5 neutrodyna produkcji Łódzkich
Zakładów Radjotechnicznych Audiofon. Wyprodukowany około 1928
roku. Obok odbiornika zmontowana jest kompletna instalacja potrzebna do pracy radia. Od lewej: zasilacz sieciowy do odbiornika 220V, eliminator sygnału silnej stacji lokalnej, antena pokojowa ramowa, przełącznik do rozwieszonej anteny zewnętrznej (po skończeniu odbioru uziemiano antenę przełącznikiem), słuchawki, głośnik tubowy. |
||||
|
|
Łódzka fabryka Radio Rejcher. Model Melodion produkowany około 1929 - 1931 roku Trzylampowy odbiornik reakcyjny zasilany z baterii w zestawie z głośnikiem tubowym i anteną pokojową. Dwa zakresy fal. Był jednym z pierwszych polskich odbiorników, któremu producent nadał nazwę: Melodion. Wcześniej firmy jako nazw standardowo używały oznaczeń literowo-cyfrowych. |
||||
|
|
Zakłady Radiotechniczne
Natawis - Warszawa. Model RD3 produkowany około 1929/31 roku 3-lampowy, dwu zakresowy odbiornik reakcyjny zasilany z baterii (-5V, +4V, +125V). Zasięg obejmował najsilniejsze stacje europejskie na głośnik
Bez lamp, baterii, akumulatora, głośnika i anteny 140 zł |
||||
|
|
Radio produkcji polskiej zasilane z baterii. Wyprodukowane w końcu lat 20, początku 30-tych z cechami wykonania w specjalistycznym warsztacie radiotechnicznym. Jednolampowy detektor reakcyjny. Firma nieustalona. Obok radia dostawiany głośnik tubowy firmy Acuston (Niemcy). Odbiornik jest typowym przykładem wczesnej produkcji firm radiotechnicznych działających w Polsce. W początkowym okresie firmy sprowadzały podzespoły radiowe renomowanych firm europejskich, zajmując się głównie ich odsprzedażą na lokalnych rynkach. Z czasem, niektóre sklepy radiotechniczne na zapleczach organizowały montownie gotowych odbiorników. Oferowano je pod swoimi znakami firmowymi lub bez umieszczania swojej marki na wyrobie. Tak powstały m.in. duże firmy Natawis - Warszawa, i Towarzystwo Radiotechniczne Elektrit z Wilna. Konstrukcja przedstawionego odbiornika jest podobna do innego, znanego egzemplarza zidentyfikowanego jako wyrób firmy Elektrit z Wilna.
|
||||
|
|
Polskie Zakłady Philips - Warszawa. Model "Trójka" z sezonu produkcyjnego 1929/1930. W tym roku nastąpiła inauguracja produkcji radioodbiorników w fabryce Philipsa w Polsce. Trzylampowy, popularny odbiornik zasilany z baterii. Zakres fal od 200 - 600 m i od 800 - 2000 m. Obudowa bakelitowa z płytą przednią z arbolitu. Wymagał dostawianego głośnika. Odbiornik produkowany był wcześniej przez Philipsa w Holandii w sezonie 1927/28 jako model 2499. Lampy: A425, A415, B443. Cena 325 zł
|
||||
|
|
Pierwsze polskie lampy radiowe wyprodukowane w PTR. Z prawej: konstrukcja z 1923/25 roku, w środku zmodernizowana lampa "oszczędnościowa" z lat 1924/25, z lewej lampa produkowana od 1926 do 1928 roku. Pierwsze doświadczenia z wytwarzaniem lamp radiowych rozpoczęto w Polsce w 1921 roku pod kierunkiem inż. Józefa Plebańskiego. Fabryka lamp Polskiego Towarzystwa Radjotechnicznego (PTR) współpracowała z konsorcjami: angielską Marconi-Osram-Valve Co Ltd oraz francuską "La Radiotechnique" od których otrzymywała patenty, wsparcie techniczne, surowce i maszyny do wytwarzania lamp radiowych. |
|
|||
|
|
|||||
|
|
|
|